عصر کنونی، به عنوان عصر اطلاعات یا دانایی نام گرفته است. در این عصر، فناوری اطلاعات به عنوان طرز تفکر جدید، تمام ابعاد زندگی بشر را تحت تأثیر قرار داده است و سازمان­ها نیز به طور شدیدی تحت تأثیر فناوری اطلاعات قرار گرفته­اند، به گونه­ای که تصور سازمان امروزی بدون فناوری اطلاعات و کاربری آن غیر­ممکن به نظر می­رسد. فناوری اطلاعات و ارتباطات یک ابزار جهانی است که با شیوه­های مختلف در سازمان‌ها به کار گرفته می‌شود، از اتوماسیون­های ساده و تسهیم اطلاعات گرفته تا فرایندهای پیشرفته تحقیق و توسعه از جمله مدیریت کردن دانش. استفاده از فناوری اطلاعات و ابزار‌های آن می­تواند به­عنوان زیر ساخت مدیریت دانش محسوب و در ایجاد فرایندهای مدیریت دانش نقش حیاتی را ایفا نموده و در جمع‌آوری، تبدیل ­و انتقال داده‌ها، اطلاعات و دانش نقش کلیدی داشته باشد. چنانچه سامانه مدیریت دانش در سازمانی فعال شود، به دلیل وجود آسیب‌های احتمالی در ابعاد مختلف، امکان استفاده مناسب از این سامانه و مدیریت نمودن دانش کارکنان با تجربه این سازمان با مشکلاتی مواجه خواهد شد. لذا شناسایی و تبیین آسیب­های احتمالی سامانه فناوری اطلاعات به عنوان زیر ساخت تحقق مدیریت دانش در یک سازمان دولتی یا شرکت خصوصی و ارائه الگوی مناسب جهت بسط و توسعه این سامانه به همه اجزای سازمانی آن بسیار مهم است. در این مقاله که بر اساس یک تحقیق توصیفی تهیه شده است سعی می­شود با توجه به دیدگاه خبرگان دو حوزه فناوری اطلاعات و مدیریت دانش و نیز بررسی میدانی در یک سازمان حقیقی، آسیب‌‌های احتمالی در این زمینه را شناسایی نموده و با به کارگیری روش‌‌های آمار توصیفی و استنباطی، آسیب‌‌های اثرگذار در ابعاد سخت افزاری، نرم افزاری، شبکه­‌های ارتباطی، امنیتی و نیروی انسانی را تبیین و در هر بْعد 10 آسیب اصلی را معرفی نماید.