ساختار سنی جمعیت با متغیرهایی نظیر سهم جمعیت در سن کار، نسبت وابستگی کودکان و سالمندان سنجیده می‌شود. تحولات این متغیرها، مسیر توسعه اقتصادی و فرصت‌ها و چالش‌های پیش روی هر کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با توجه به اینکه ایران در حال حاضر از جمعیت جوان قابل توجهی برخوردار است، در این مطالعه به بررسی تأثیر ساختار سنی جمعیت بر رشد اقتصادی کشور در دوره زمانی 1365-1400 پرداخته شده است.
برای این منظور، با استفاده از روش اقتصادسنجی و نرم‌افزار Eviews 13، مدلی تخمین زده شده که در آن تولید ناخالص داخلی (GDP) به عنوان متغیر وابسته و شاخص رشد اقتصادی در نظر گرفته شده است. متغیرهای مستقل مدل عبارتند از: موجودی سرمایه فیزیکی (PHC)، سال‌های تحصیل نیروی کار (EDU)، هزینه‌های نظامی (DEF)، نسبت تجارت به تولید ناخالص داخلی (TRD)، نرخ رشد جمعیت فعال 15 تا 65 سال (POW)، بار تکفل کودکان (CHILD) و بار تکفل سالمندان (OLD).
نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که سال‌های تحصیل نیروی کار (با ضریب 0.23)، نسبت تجارت به تولید ناخالص داخلی (با ضریب 0.28)، مخارج نظامی (با ضریب 0.34) و موجودی سرمایه فیزیکی (با ضریب 0.48) تأثیر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی ایران دارند. همچنین، جمعیت فعال (با ضریب 1.3) رابطه مثبت و معناداری با رشد اقتصادی نشان می‌دهد. در مقابل، بار تکفل سالمندان (با ضریب 0.42) و بار تکفل کودکان (با ضریب 0.23) تأثیر منفی اما بی‌معنا بر رشد اقتصادی دارند.